سوره مبارکه نحل:

وَأَوْحی رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُیوتًا وَمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا یعْرِشُونَ -۶۸- ثُمَّ کلی مِنْ کل الثَّمَرَاتِ فَاسْلُکی سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًا ۚ یخْرُجُ مِنْ بُطُونِهَا شَرَابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ فِیهِ شِفَاءٌ لِلنَّاسِ ۗ إِنَّ فی ذلِكَ لَآیة لِقَوْمٍ یتفَکرُونَ -۶۹-

خدا به زنبور عسل اینگونه وحی نمود: «در شکاف کوه ها، روی درختان و در کندوهای دست ساز لانه بسازید -۶۸- آن وقت از شهد گیاهان تغذیه کنید و با روش های آسان و خدادادی، شهدها را به عسل تبدیل کنید.» از شکم زنبورها، عسل با رنگ ها و طعم های مختلف تولید می شود که درمان خیلی از دردهای مردم در آن است. در این هم نشانه ای از یکتاییِ خداست، برای مردمی که فکرشان را به کار می اندازند. -۶۹-

اگر زنبور، زنبور عسل نباشد، نمیتواند عسلی شفابخش تولید کند.
هر موجودی، ساختار درونی خاص و توانمندی های ویژه ای دارد که به واسطه آن می تواند مسیر هدایت و رشد را طی کند. خداوند به موجودی مانند زنبورعسل وحی نموده، چگونگی تولید عسل را به وی الهام کرده است... تبعیت زنبور از اوامر الهی، منجر به تولید عسل میشود.
این مثل برای انسان، گویای این حقیقت است که...
اگر انسان وحی پذیر باشد و قوای درونی خود را به طور صحیح و شاکرانه فعال نماید، به زندگی شیرین دست خواهد یافت.
پس بیاییم کودکانمان را وحی پذیر و تابع اوامر الهی تربیت کنیم تا طعم شیرین عسل را در زندگی بچشند...
و هوالشافی...